Naschrift

Nawoord op de vertaling

U heeft een nieuwe vertaling van de Engelse baptistengeloofsbelijdenis uit 1689 in handen. Een historisch document, die bekend is onder de naam The London Baptist Confession of Faith of 1689 en kortweg de ‘1689’ wordt genoemd.

Doel van deze vertaling

Omdat de belijdenis zich in de achterliggende eeuwen door kerken wereldwijd als betrouwbaar heeft bewezen, is deze opnieuw vertaald naar het Nederlands, met als doel om gebruikt te worden door confessionele baptistenkerken. Daarnaast leent de belijdenis zich goed als leidraad voor de studie van de fundamentele leerstellingen uit de Heilige Schrift. De opstellers van de 1689 hebben veel gebruik gemaakt van dezelfde artikelen als de Westminster Confessie, waarmee ze aangeven dat ze op veel theologische vlakken gelijkgestemd zijn en zo de eenheid met de protestantse kerken belijden.

Dat brengt ook gelijk het tweede doel van deze vertaling mee. Het is het gebed en de hoop van de vertaler om de Reformatorische en Gereformeerde kerken te wijzen op de eenheid die we delen als het gaat om de fundamentele Bijbelse leerstellingen.

Een derde doel is het verlangen naar eenheid binnen de baptistenkerken in Nederland. Veel van deze gemeenten hanteren een eigen geschreven belijdenis die op zichzelf niet verkeerd hoeft te zijn, echter door een gezamenlijke belijdenis te omarmen, zal ook de eenheid onder de verschillende kerken toenemen. We leven in een anti-confessionele tijd, echter is het als vertaler mijn gebed en verlangen dat baptistenkerken in Nederland gebruik zullen gaan maken van dit waardevolle belijdenisdocument, en dat het een uitwerking van eenheid en eer aan God als resultaat mag hebben.

Methode

Tijdens het vertalen van de ‘2nd Confession of Faith 1689’ heb ik van diverse bronnen en hulpmiddelen gebruik gemaakt. Ik heb onder andere als vergelijkingsmateriaal gebruik gemaakt van de Nederlandse vertaling van de Westminster Confessie (Lectori Salutem Nr. 100, 4e druk – J. De Jager).

In sommige paragrafen was het moeilijk te begrijpen wat de opstellers precies bedoelden. Daar waar het onduidelijk was vanwege bijvoorbeeld verouderd taalgebruik, heb ik het boek ‘A Modern Exposition of the 1689 Baptist Confession of Faith’ van Samuel E. Waldron en ‘A new exposition of The London Baptist Confession of Faith of 1689’ van Rob Ventura geraadpleegd.

Zoals gebruikelijk in oudere geloofsbelijdenissen, zijn de zinnen vaak lang en complex. Veel zinnen in de geloofsbelijdenis bevatten dan ook een zeer compacte theologie. Daarom heb ik naast deze hulpbronnen ook dankbaar gebruik gemaakt van ‘Rooted and Grounded, a light modernisation of the 1689 Baptist Confession of Faith’. In verschillende gevallen heeft dit geholpen om de zinsopbouw te verbeteren of door woorden ter verduidelijking tussen blokhaken toe te voegen.

Soms waren de Nederlandse tekstverwijzingen één vers anders dan in de Engelse Bijbelvertaling. Dit komt door verschillen in de versindeling die we in de Nederlandse bijbel hanteren. De Schriftgedeelten zijn nauwkeurig vergeleken om zeker te zijn van de juiste verwijzingen. Door het gebruik van deze middelen heb ik zoveel als mogelijk geprobeerd recht te doen aan de oorspronkelijke bedoeling.

De oorspronkelijke belijdenis kwam met een begeleidende brief. Deze is vertaald als introductie in het hoofdstuk ‘Aan de oordeelkundige en onpartijdige lezer’.

Soli Deo Gloria