Hoofdstuk 29: Over de doop

29.1#

De doop is een verordening van het Nieuwe Testament, ingesteld door Jezus Christus. Het is voor de gedoopte een teken van gemeenschap met Hem, in Zijn dood en opstanding; van het geënt zijn in Hem;¹ van vergeving van zonden;² en van overgave aan God, door Jezus Christus, om te leven en te wandelen in nieuwheid van leven.³

29.2#

Zij die daadwerkelijk berouw tot God, geloof in en gehoorzaamheid aan onze Heere Jezus Christus belijden, zijn de enige juiste personen die deze instelling mogen ondergaan.⁴

29.3#

Voor deze instelling moet water worden gebruikt, waarin de persoon moet worden gedoopt, in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.⁵

29.4#

Onderdompeling van de persoon in water is noodzakelijk voor de juiste [rechtmatige] uitvoering van deze instelling.⁶